fontanna do ogrodu

Fontanna – historia w pigułce

Od wieków najpiękniejsze parki i ogrody ozdabiane są nie tylko wolnostojącymi rzeźbami, ale także fontannami. Jako że poprzednio pisaliśmy o historii kominków, które stanowią stały asortyment naszego sklepu, tym razem opowiemy krótką historię innego produktu Marmuro jakim jest fontanna do ogrodu. Zapraszamy do lektury!

Fontanny, ujęte w oprawę architektoniczną i rzeźbiarską, od wieków pełniły funkcje dekoracyjne, zdobiąc ogrody, dziedzińce, place, parki itp. Ich nazwa wywodzi się z łaciny i oznacza wodę źródlaną (aqua fontana).

Z czego składa się fontanna?

Zaliczana do tzw. małej architektury fontanna, zwana inaczej wodotryskiem lub zdrojem, to urządzenie, które składa się ze zbiornika z przelewem oraz trzonu z dyszą (lub z kilkoma dyszami). To z dysz tryska doprowadzana pod ciśnieniem woda. Z kolei zbiornik może przybrać formę basenu, misy lub czaszy, które mogą mieć rozmaite rozmiary i kształty.

Rodzaje fontann

Fontanny mogą występować jako mała architektura wolnostojąca, jak i rozmaite formy przyścienne. Ten drugi wariant najczęściej powiązany jest z grotą, niszą, tarasem czy kaskadą. Klasyfikuje się je także stylowo, mówiąc o fontannach antycznych, barokowych, rokokowych i wielu innych.

Krótka historia fontanny

Historia wodotrysków sięga epoki starożytnej. W Grecji wyrabiano je z marmuru już w VI wieku p.n.e. Mezopotamia zaś znała je w III w. p.n.e. W Rzymie montowano fontanny w atriach bogatych domów.

W średniowieczu fontanny były dość proste i najczęściej ozdabiały ogrody zamkowe, wirydarze klasztorne (gdzie służyły niekiedy jako miejsca obmywania podczas obrządków religijnych) czy rynki miejskie. Symbolizowały wówczas czystość sumienia i obmycie z grzechu.

Od epoki renesansu wzorowane na antyku fontanny przybierały coraz bardziej wymyślne i finezyjne kształty. Wzbogacała się stopniowo gra strumieni wodnych. Tendencje te znalazły pełen wyraz w barokowych wodotryskach. Wtedy zaczęły powstawać fontanny kaskadowe, fontanny przyścienne, a nawet monumentalne aleje fontannowe. Obniżano baseny, tworzono horyzontalne trzony, oprawę z grup rzeźbiarskich. Jednak romantyzm ograniczył nieco ich występowanie, nadając wodotryskom charakter rustykalny.

Były to oczywiście źródła wody pitnej. Status ten stopniowo zmieniał się w XIX wieku. W XX wieku zaś całkowicie pozbawiono fontanny ogrodowe tej funkcji. Wprowadzono wówczas nowe materiały, takie jak beton czy szkło oraz nowe technologie, dzięki którym dziś można oglądać świetlne i muzyczne iluminacje.

Jak widać, przez wieki fontanny pełniły funkcje nie tylko dekoracyjne, ale także użytkowe i kultowe. Dziś, by poczuć aurę spaceru po królewskim ogrodzie, można zainwestować w stylizowaną marmurową fontannę z wybranej przez siebie epoki.